Dziecięce zaburzenie dezintegracyjne

W 1908 roku austriacki dydaktyk Theodor Heller opisał sześcioro dzieci, u których w wieku 3–4 lat, po okresie normalnego rozwoju, nastąpił głęboki regres w sferze behawioralnej, motorycznej, emocjonalno-społecznej, komunikacyjno - językowej i poznawczej. Objawy te określił mianem dementia infantilis, którego sens oddają sformułowania: otępienie dziecięce, otępienie wieku rozwojowego. W podobnym czasie wielu badaczy taki sam … Czytaj dalej Dziecięce zaburzenie dezintegracyjne