SCENARIUSZ ZAJĘĆ MATEMATYCZNYCH 5 -6 LATKI ORIENTACJA PRZESTRZENNA

Scenariusz opracowała Jolanta Lelonkiewicz na podstawie scenariuszy prof. E. Gruszczyk-Kolczyńskiej „Dziecięca matematyka”.

TEMAT: Orientuję się w otoczeniu. Potrafię powiedzieć co jest po mojej lewej, a co znajduje się po mojej prawej stronie.

CELE OGÓLNE:

  1. Wprowadzanie kierunków od osi własnego ciała, wskazywanie kierunków, nazywanie ich.
  2. Wdrażanie dzieci do wyrażania w rysunku swojej wiedzy o związkach „Ja i moje otoczenie”.
  3. Skupienie uwagi poprzez uważne słuchanie.
  4. Odtworzenie treści polecenia.

CELE SZCZEGÓŁOWE:

  1. Ustalanie położenia przedmiotów względem własnego ciała. Poruszanie się w otoczeniu zgodnie z poleceniami.
  2. Rozumienie umowy stosowanej w orientacji przestrzennej: lewa strona (bo serce masz po lewej stronie), prawa strona, w górze (w górę, na górze itd.), w dół (na dole), z tyłu (za mną, do tyłu itd.), w przód (do przodu, przede mną).

ŚRODKI REALIZACJI: vc-szarfy lub obręcze lub sznurek, zabawki-pluszaki, frotki/opaska/gumka, po jednej dla dziecka, kartony, kredki

1. Zadanie na wprowadzanie kierunków od osi własnego ciała i nazywanie ich. Poruszanie się w różnych kierunkach

Dorosły przed rozpoczęciem zajęć rozkłada na podłodze szarfy, dla każdego. Dzieci zajmują miejsca przy szarfach, wchodzą w nie. Dorosły wyjaśnia i jednocześnie pokazuje, co dzieci mają robić: tupnij mocno, żebyś poczuł, że tu jest twoje miejsce. Dorosły wchodzi do swojej szarfy, stoi do dzieci tyłem, prosi, aby dzieci nie obracały się. Popatrzcie na mnie. Ustalimy teraz gdzie jest przód. Każde dziecko robi to, co powiem: proszę wysuńcie ręce do przodu, przed siebie, pokaż to, co jest przed tobą, spójrz w przód. Zrób dwa kroki do przodu. Wróć do swojej szarfy.

Tył – weź ręce do tyłu, za siebie, nie oglądaj się do tyłu. Zrób dwa kroki w tył. Wróć i stań w środku szarfy.

Góra – popatrz w górę, wyciągnij ręce tak, aby dłonie były nad twoją głową, podskocz do góry.

Dół – kucnij, połóż ręce na podłodze, spójrz w dół, na swoje dłonie. Stań i spójrz w dół, na swoje stopy.

Podskocz cztery razy, połóż ręce na piersiach, posłuchaj, poczuj jak bije twoje serce, ono jest po lewej stronie. Połóż obie dłonie na sercu, po lewej stronie, (powtórzenie ćwiczenia).

Propozycja zabawy:

Dorosły rozdaje dzieciom po jednej opasce/frotce/gumce – żeby każde dziecko wiedziało gdzie ma lewą stronę, włóżcie na lewy nadgarstek frotkę. (Ewentualna pomoc dorosłego). Podnieście do góry lewą rękę, żebym widziała frotkę włożoną na lewy nadgarstek, dotknijcie lewą ręką swojego lewego ucha. Brawo! A teraz połóżcie lewą dłoń na lewym kolanie, dotknijcie lewej stopy. Przesuńcie lewą dłoń od lewego ucha w dół, wzdłuż lewego boku, po lewej nodze, aż do stopy (pokaz) – to jest twoja lewa strona (powtórzenie ćwiczenia ). Wyciągnij rękę w lewą stronę, spójrz w lewo, pokaż to, co jest po twojej lewej stronie. Zrób dwa kroki w lewo, wróć do szarfy.

To była lewa strona. Teraz interesuje nas strona prawa. Podnieś do góry prawą rękę, pokaż swoje prawe oko, pokaż prawe ucho, policzek itd. Przesuwaj prawą dłoń od prawego ucha w dół do prawej stopy (pokaz dorosłego). Powtórzenie ćwiczenia, to jest twoja prawa strona.

Przesuń się dwa kroki w prawo, Wróć do szarfy.

Propozycja zabawy: wykonywanie kroków w przód, tył, lewą, prawą stronę – ćwiczenie poznanych kierunków.

2. Zadanie mające na celu ustalenie położenia przedmiotów w stosunku do siebie. Zabawa „Gdzie jest twoja przytulanka?”.

Nauczycielka/rodzic proponuje zabawę w zgadywanie: proszę, aby wszystkie dzieci wzięły sobie jedną zabawkę. Stańcie obok siebie. Na moją prośbę połóżcie zabawkę na określone miejsce, kto się pomyli oddaje fant (kapeć, skarpetkę). Proszę położyć zabawkę z przodu, proszę położyć zabawkę z tyłu, z lewej strony, z prawej. Bawimy się, na koniec zabawy odbieramy fanty.

Propozycja innej zabawy: wszystkie dzieci wezmą w lewą rękę zabawkę i staną twarzami do siebie, podajcie sobie prawe dłonie. Zabawimy się tak: jedno dziecko z pary zamknie oczy, drugie położy zabawkę albo z przodu, albo z tyłu, albo z prawej, albo z lewej strony kolegi. Potem spyta, gdzie jest zabawka. Teraz można otworzyć oczy i szybko odpowiedzieć na pytanie. Nie wolno się pomylić. Kto się pomyli oddaje fant. Fanty kładziemy tu (gest). Potem zmiana w parze.

3. Poruszanie się w otoczeniu zgodnie z poleceniem

Na polecenie dzieci stoją w luźnej gromadce. Nauczycielka proponuje zabawę „ chodzenie pod dyktando” i staje obok dzieci. Wszyscy patrzą w tę samą stronę, przed siebie. Zaczyna się zabawa. Nauczycielka mówi: trzy kroki w prawo, kucnij, jeszcze dwa kroki w prawo, stań prosto, cztery kroki do przodu, stań na lewej nodze, stań na obu nogach, tupnij prawą nogą, pięć kroków do przodu, ukłoń się, obróć się, popatrz w tył, cztery kroki do przodu, wyprostuj się, zamknij oczy, cofnij się do tyłu dwa kroki… itd.

4. Rysunek „ Jestem w kąciku lalek”.

Dzieci wybierają sobie lalkę lub misia, siadają przy stoliku, nauczycielka/rodzic rozdaje po jednym dużym kartonie, rozdaje kredki, frotki. Prosi, aby dzieci posadziły na kartonie, tyłem do siebie zabawkę, założyły lalce frotkę na lewą rękę. Teraz narysujcie siebie na kartonie z prawej strony lalki lub misia.

Dzieci rysują (można zabawę powtórzyć, dzieci mogą rysować siebie z tyłu lalki, z przodu) (źródło: cloud1.edupage.org).

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.