Prawidłowy poziom percepcji słuchowej jest jednym z czynników, które warunkują rozwój mowy i decydują o umiejętności prawidłowego czytania i pisania.

Zabawy słuchowe są konieczne,aby rozwijać wrażliwość słuchową dziecka już od najmłodszych lat. Dzięki sprawnemu funkcjonowaniu analizatora słuchowego dziecko spostrzega, zapamiętuje i rozpoznaje dźwięki,wśród których znajdują się i także dźwięki mowy. Słuch fonematyczny to zdolność rozróżniania fonemów, czyli dźwięków mowy ludzkiej.

Poniżej znajdują się ćwiczenia, które możecie Państwo wykonywać z dzieckiem w domu wspierając jego rozwój na różnych poziomach.

  • „Co słyszysz?” – dziecko z zamkniętymi oczami wsłuchuje się w ciszę panującą w pomieszczeniu – żadne dźwięki nie są wytwarzane celowo. Po krótkim czasie określa, co słyszy, np. skrzypnięcie drzwi, szczekanie psa, odgłos samochodów, ptaków, kapanie wody, tykanie zegara.
  • „Skąd słychać…?” – zabawy w lokalizowanie źródła dźwięków. Prosimy, aby dziecko wskazało skąd pochodzą dźwięki.
  • „Jakie to zwierzę?” – zabawy w odgadywanie odgłosów zwierząt zarejestrowanych na dowolnym nośniku (płyta cd, nagranie z internetu itp.). Dla młodszych dzieci będą to głosy zwierząt najbardziej znanych: psa, kota, krowy, kury,koguta, kaczki, gęsi, konia, kurcząt, świni, żaby, gołębia. Potem głosy zwierząt, z którymi dzieci stykają się rzadziej, np.: kozy, osła, lwa, mewy, wrony, wróbla, bociana. Następnie możemy zgadywać odgłosy pojazdów, instrumentów muzycznych itp.
  • „Posłuchaj i zapamiętaj” – zapamiętywanie sekwencji dźwięków. Dziecko słucha uważnie3dźwięków/odgłosów. Po umówionym sygnale podaje kolejność usłyszanych dźwięków.Następnie zwiększamy liczbę odgłosów do 4 lub 5.
  • „Długo czy krótko?” – dziecko słucha dwóch dźwięków (może być fragment piosenki,nagrania), po skończonych utworach rysuje kreski odpowiadające długości usłyszanego dźwięku.
  • „Tyle przedmiotów ile dźwięków” – dorosły wrzuca do słoika 2 przedmioty (kamyki, korale,klocki itp.) w odstępie ok. 3 sekund. Kiedy powie „już” zadaniem dziecka jest położenie przed sobą tylu patyczków, kredek itp., ile było odgłosów upadających przedmiotów. Dla zwiększenia stopnia trudności można też zmniejszać różnicę czasową między sygnałami.
  • „Naśladuj mnie” – naśladowanie ilości i tempa uderzeń, np. ołówkiem w stół, zaczynając od kombinacji 3-4 uderzeń (. ..), (. . . ), (…), (. .. ..), (… .). Dziecko nie powinno widzieć ruchów dorosłego (może siedzieć plecami za dorosłym lub też być czymś zasłonięte np.parawanem.
  • „Ile jest wyrazów” – zabawy doskonalące umiejętność wyróżniania wyrazów w zadaniu,np.„To jest pies”, „To buty Tomka”, „Mama woła dzieci”, „Dzieci jedzą smaczne lody” .Prosimy, aby dziecko policzyło, ile słów jest w zdaniu. Prosimy, aby wskazało pierwszy/ostatni wyraz itp.
  • „Dłuższy czy krótszy?” – wskazywanie wyrazów krótkich i długich: ul – samochód, osa –pszczoła.
  • „Zapamiętaj jak najwięcej…” – powtarzanie coraz większej ilości słów wypowiadanych przez inną osobę we właściwej kolejności.
  • „Gra w kota” – zgadnij, w których wyrazach jest ukryte słowo „kot” (maskotka, kotylion,markotny, kotlet).
  • „Podziel na sylaby” – dziecko dzieli słowo na sylaby i jednocześnie je wyklaskuje.
  • „Jaką sylabą rozpoczyna się słowo…” – zabawa w wyróżnianie sylab w wyrazie. Dziecko podaje pierwszą sylabę w usłyszanym słowie.
  • „Które słowa rozpoczynają się sylabą…?” – wyszukiwanie słów, których nazwy zaczynają się na daną sylabę np. ma-ma, ma-ta, ma-ła, ma-pa itp.
  • „Gdzie słyszysz sylabę…?” – rozpoznawanie w wyrazie określonej sylaby i ustalenie miejsca jej położenia, np. gdzie słychać sylabę „ka” w słowie wakacje (na początku, na końcu, czy w środku).
  • „Które słowo ma więcej sylab?” – porównywanie liczby sylab w wyrazach.
  • „Jakie to słowo…” – doskonalenie umiejętności syntezy. Dziecko słucha słowa wypowiedzianego sylabami (mas-kot-ka), jego zadaniem jest podanie słowa, które usłyszało.
  • „Łańcuch sylabowy” – rozpoczynamy zabawę wypowiadając dwusylabowy wyraz, dziecko powtarza wyraz i dzieli go na sylaby. Druga sylaba staje się początkiem nowego wyrazu np:wa – ta (wata), ta – ma (tama), ma – ki (maki), ki – lo (kilo), lo-dy (lody), dy-my (dymy) i tak, aż do wyczerpania pomysłów.
  • „Jaką głoskę słyszysz na początku…?” – wyróżnianie głosek w wyrazach – najpierw samogłosek na początku, na końcu, dopiero potem w środku wyrazu.
  • „Rozejrzyj się i wskaż..” – wyszukiwanie w otoczeniu przedmiotów, których nazwy zaczynają się na daną głoskę.
  • „Jedzie pociąg z głoską…” – podajemy głoskę, na którą powinny się zaczynać wyrazy.•„Jaki to wyraz…?” – dorosły podaje kolejne głoski w słowie (pamiętając, że spółgłoski są wymawiane krótko), dziecko odgaduje, co to za słowo np. m-a-s-k-a.
  • „Pomyśl i zgadnij…” – tworzenie nowego wyrazu z pierwszych głosek przedmiotów przedstawionych na obrazkach lub zapisanych wyrazów: sowa – ul – mak (sum), rak – osa –kot (rok). •„Rymujemy” – układanie rymów do podanych wyrazów np. lasek – pasek, kroki – loki itp.
  • „Posłuchaj uważnie” – odróżnianie mowy prawidłowej od nieprawidłowej, np. wymawiamy szereg wyrazów zaczynających się na głoskę [sz] lub [s], dziecko klaszcze, gdy usłyszy błąd, np. „safa” zamiast „szafa”, „szamolot” zamiast „samolot”.

Opracowała Anna Parol-Przybysz na podstawie własnych doświadczeń oraz czerpiąc inspirację ze strony: http://poradnik-logopedyczny.pl/wychowanie-sluchowe/wychowanie-sluchowe/265/cwiczenia-sluchowe.html

fot. Jr Korpa / unsplash.com

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.