Aby spotkanie w sprawie Indywidualnego Programu Nauczania było udane, należy pójść na nie przygotowanym. Terapeuci mogą przejrzeć poniższe wskazówki z rodzicami, aby się upewnić, że spotkanie będzie miało należyty przebieg.

Co należy zrobić?

  • Przeczytaj aktualny Indywidualny Program Nauczania dziecka i rozważ, co odnosi skutek, a co nie. Sporządź listę problemów, które chciałbyś poruszyć, i pytania, które chciałbyś zadać. Rób staranne notatki lub przyjdź z kimś, kto mógłby to robić za ciebie, podczas gdy skupisz się na słuchaniu. Jeśli trzeba, skontaktuj się z rzecznikiem rodziców lub prawnikiem specjalizującym się w sprawach kształcenia specjalnego.
  • Poproś o kserokopie wszystkich ocen ucznia wystawionych przed spotkaniem i przynieś kopie sprawozdań z ocen sporządzonych poza szkołą. Poproś kadrę szkoły o sformułowanie proponowanych rozwiązań przed spotkaniem, aby wiedzieć, czego się spodziewać.
  • Zawiadomienie o spotkaniu wysłane przez szkołę musi zawierać listę uczestników. Rodzice są upoważnieni do zaproszenia szkolnych i poza szkolnych dostawców usług, na przykład prywatnych klinicystów zdrowia publicznego, terapeutów zajęciowych i fizjoterapeutów. Powinni powiadomić szkołę, jeśli planują przyprowadzić kogoś spoza niej, na przykład rzecznika rodziców, prywatnego terapeutę lub niezależną osobę oceniającą, aby umożliwić wpisanie tych osób na listę uczestników. Jeśli osoby, które rodzice chcieliby zaprosić na spotkanie, nie mogą przyjść w przewidzianym terminie, spotkanie można przełożyć.
  • Nauczyciel kształcenia specjalnego i ogólnego powinien brać udział w zebraniu, jeśli dziecko spędza choćby część dnia na zajęciach jednego lub drugiego rodzaju. Pamiętaj, że każdy, kto podpisuje się jako uczestnik zebrania, musi na nim zostać do końca. Nikomu nie wolno podpisać dokumentu i wyjść.
  • Upewnij się, że zebranie będzie dotyczyło twojego dziecka, które zostało zdiagnozowane jako niepełnosprawne, i stworzenia programu edukacyjnego najlepiej odpowiadającego jego indywidualnym potrzebom. Nie powinno dotyczyć tego, czy prawo jest sprawiedliwe albo czy specjalne przystosowania są wygodne lub zbyt kosztowne dla okręgu szkolnego.
  • Jeśli dziecko potrzebuje wspierających rozwiązań technologicznych, spotkanie jest właściwą okazją, aby wnioskować o konsultację w tym zakresie. Upewnij się, że zostanie to odnotowane w sekcji dotyczącej tej kwestii.
  • Opisuj przystosowania, odnosząc się do kategorii, nie zaś marek. Na przykład Indywidualny Program Nauczania może zawierać stwierdzenie, że twojemu dziecku przysługuje prawo do korzystania ze wspierających urządzeń technologicznych służących robieniu notatek, lecz nie nazwę określonego przyrządu, na przykład Livescribe SmartPen. Dzięki temu jeśli zmienią się jego potrzeby lub technologia, nie trzeba będzie modyfikować Indywidualnego Programu Nauczania.
  • Chociaż w dzisiejszych czasach wszyscy jesteśmy bardzo zajęci, nie ulegaj naciskom szybkiego zakończenia opracowywania programu nauczania. Jeśli trzeba, można zaplanować drugie spotkanie, aby mieć pewność, ze wszystkie problemy zostały należycie omówione i rozwiązane.
  • Nie podpisuj niczego, dopóki nie będziesz całkowicie zadowolony z ustaleń. Upewnij się, że wszystkie kwestie, co do których uzyskano obopólną zgodę, znajdują się na końcowym dokumencie dotyczącym programu nauczania. Nie pozwól się zastraszyć.
  • Bądź spokojny, grzeczny i okazuj chęć współpracy, nawet jeśli będziesz wściekły. Złość zawsze przynosi odwrotny skutek. Przed spotkaniem powtórz techniki oddychania i samouspokojenia (Biel, 2015).

źródło: L. Biel, Integracja Sensoryczna…, WUJ, Kraków 2015