Zróżnicowane ruchy ciała zwiększają gibkość i rozwijają planowanie motoryczne. Ustawiając tor przeszkód, pamiętaj o przyimkach – powinien on wymagać od dziecka przechodzenia nad, pod, wokół i przez.

Cele:

  • Planowanie motoryczne
  • Gibkość
  • Rozumienie znaczenia przyimków
  • Równowaga
  • Różnicowanie
  • Modulacja
  • Zmiany pozycji

Materiały

Tor przeszkód można układać z różnych elementów. Oto kilka z nich:

  • Krótka równoważnia, ewentualnie deska o przekroju 5 x 10 cm lub 5 x 15 cm
  • Przeszkoda do wspinania się, np. krzesło, stołek lub stos poduszek
  • Przeszkoda, pod którą dziecko musi przejść, np. stół lub lina
  • Przeszkoda, przez którą trzeba przejść, np. hula-hoop ustawione w pionie lub tunel z materiału
  • Przeszkody, na które się skacze, np. arkusze papieru lub małe trampoliny

Przygotowanie

Ustaw przeszkody w taki sposób, by dzieci musiały pokonywać je bezpośrednio jedną po drugiej. Koniec powinien łączyć się z początkiem, żeby mogły od razu zacząć od nowa. Najlepiej jest ustawić równoważnię jako pierwszą. Za nią może stać, np. niski stołek, na który dzieci będą musiały wejść, a potem zatrzymać się, żeby z niego zeskoczyć. Dalej ustaw stół, pod którym trzeba będzie się przeczołgać. Za nim postaw hula-hoop albo przewrócone na jeden bok pudełko otwarte z obu stron. Dzieci będą musiały się schylić, żeby przez nie przejść. Na koniec dotrą do równoważni.

Jak się bawić

Niech dzieci zaczną od pierwszej przeszkody. Przy każdej wyjaśniaj im lub pokazuj, jak przechodzić nad, pod, przez nią i tak dalej.

Odmiany

  1. Ćwiczcie różne ruchy, takie jak chodzenie bokiem czy tyłem.
  2. Raz w miesiącu wymień jakąś przeszkodę lub zmień konfigurację toru.
  3. Podkreśl aspekt społeczny zabawy – niech dzieci pokonują tor w parach, trzymając się za ręce. Mogą też stać w linii jedno za drugim, trzymając ręce na ramionach dziecka znajdującego się przed nimi.
  4. Pozwól dzieciom przestawiać przeszkody – niech stworzą własny tor.
  5. Dodaj pośrodku toru ćwiczenie nastawione na małą motorykę, np. układanie wieży z klocków za pomocą szczypców. Wówczas dzieci będą zmuszone przerywać ćwiczenia związane z dużą motoryką, by wykonać zadanie wymagające precyzji. Ćwiczenie poznawcze, takie jak dobieranie kolorów, może być alternatywą.

Czego dziecko się uczy

  • Podczas pokonywania toru przeszkód dzieci uczą się wielu różnych rzeczy. Za każdym razem muszą dopasować postawę, żeby wykonać kolejny ruch. Zwiększa się ich wyczucie równowagi, gibkość oraz umiejętność rozróżniania i wykonania podobnych ruchów. Dzieci poznają na przykład różnicę między skokiem w przód i skokiem na trampolinie.
  • Coraz lepiej rozumieją mowę, przykładowo przez fizyczne doświadczenie różnicy między pod i nad. Prośby wyrażone słowami, takie jak: Podaj mi, proszę, piłkę, która leży pod półką, zyskują na znaczeniu.
  • Jeżeli dzieci będą szybko pokonywać tor przeszkód jedno po drugim, w niedalekiej odległości od siebie, zrozumieją, na czym polegają relacje przestrzenne, zwłaszcza gdy ktoś będzie poruszał się zbyt szybko lub wolno. Nagle zobaczą, ze na torze nie ma miejsca dla dwóch osób naraz!

Modyfikacje

  • Pomagaj dzieciom na tyle, na ile tego potrzebują. Niektóre trzeba będzie przytrzymać w pasie, poinstruować fizycznie lub słownie, jak się schylić, wstać lub na coś się wspinać.
  • Inne dzieci szybko się nudzą i dlatego potrzebują większych wyzwań. Niech na przykład chodzą, skaczą, schylają się w tył albo pokonują cały tor z rękami w kieszeniach.
  • Dzieci, które potrzebują dużego wysiłku, żeby się uspokoić, powinny samodzielnie lub razem z dorosłymi poprzestawiać przeszkody i ułożyć własny tor (Sher, 2014).

źródło: B. Sher, Gry i zabawy we wczesnej interwencji…, Harmonia Universalis, Gdańsk 2014