Klasa I

Uczestnicy: poszczególne klasy pierwsze oraz ich wychowawca.
Czas trwania zajęć: dwie godziny lekcyjne (bez przerwy).
Cele: integracja klasy, budowanie poczucia bezpieczeństwa i zaufania.
Metody: rundka, praca w parach, praca w małych grupach, rysunek, gry integracyjne.
Pomoce: karta „Znajdź kogoś, kto…”; „Barometr samopoczucia” – rysunek na szarym papierze ; kartki na wizytówki; mazaki; kostka do gry; szary papier; gazeta /posklejane kartki/.

Przebieg zajęć :

  • Przywitanie klasy, przedstawienie się, poinformowanie o celu spotkania.
  • Wspólne ustalenie zasad obowiązujących podczas zajęć.
  • „Barometr samopoczucia”– każdy wpisuje, na uprzednio przygotowanym arkuszu papieru, swoje inicjały lub jakiś inny znak w miejscu, które charakteryzuje jego samopoczucie: niebo, O.K., piwnica.
  • Wizytówka – uczestnicy spotkania wykonują swoją wizytówkę (imię oraz rysunki ,napisy charakteryzujące daną osobę) i przypinają do swego ubrania.
  • Rundka – zaczynając od prowadzącego zajęcia, każdy z uczestników przedstawia się (mówi tylko to, co chce powiedzieć, np. imię, zainteresowania, dlaczego jest właśnie w tej szkole, czy w klasie są osoby, z którymi znał się wcześniej, czy polubił już kogoś, historia imienia).
  • Każdy z uczestników otrzymuje kartę „Znajdź kogoś, kto…” (kto ma taki sam znak zodiaku, co Ty; oczy w takim samym kolorze; imię zaczynające się na tę sama literę, co Twoje; nosi taki sam rozmiar buta; lubi te same filmy; ma dłoń tej samej wielkości, co Twoja ). Wszyscy chodzą po świetlicy i wyszukują odpowiednie osoby i zapisują ich imiona.
  • Wywiad – prowadzący , w sposób losowy, dobiera uczniów w pary. Najpierw jedna osoba przez 1,5 minuty zadaje pytania partnerowi z pary, następnie – druga. Celem pytań jest ustalenie jak najwięcej wspólnych cech, spraw itp. łączących obu uczniów. Po upływie trzech minut jedna osoba z każdej pary opowiada , co udało się im znaleźć wspólnego. Próbujemy ustalić, co wspólnego jest dla wszystkich w klasie.
  • Tratwa ratunkowa – w sposób losowy tworzy się 4, 5 grup. Każda  otrzymuje płachtę gazety (60cm x 90cm) . Informuje się klasę, że  będąc na wycieczce klasowej  płynęli statkiem. Statek uległ uszkodzeniu i pasażerowie muszą zmieścić się na tratwach (gazetach) aby się uratować. Każda grupa prezentuje, w jaki sposób pomieści się na tratwie.
  • Klasę dzielimy na połowę; jedna część ustawia swoje fotele na środku świetlicy. Druga połowa uczestników siada naprzeciwko wybranej osoby (tworzą się dwa kręgi ) .Osoby siedzące na zewnątrz mówią : chciałbym zapytać cię o.. – Na dany przez prowadzącego znak, osoby zadające pytanie  przesiadają się na fotel po prawej stronie i znów zadają pytanie.Ta rundka trwa do czasu, aż wrócą do osoby, z którą zaczynały zabawę .
  • Na środku sali stawiamy duży stół, na który kładziemy arkusz szarego papieru – podpisujemy go : klasa …., data. Stajemy wokół  stołu; następnie każdy podchodzi do stołu (nie ustalamy  kolejności) i rysuje element obrazu pt. Nasza klasa .Można podchodzić kilka razy, ale zawsze tylko jedna osoba rysuje.Zadanie to wykonujemy w całkowitym milczeniu. Rysunek wieszamy na ścianie i każdy mówi co i dlaczego  narysował. Obraz przechowujemy do końca pobytu uczniów szkole.
  • Prowadzący pyta się uczestników o samopoczucie (czy np. ktoś„wyszedł” z piwnicy) .
  • Rundka – każdy rzuca kostką do gry. Ile wyrzuci punktów, tyle  słów ma powiedzieć na pożegnanie. Prowadzący życzy pierwszoklasistom powodzenia i daje każdemu karteczkę z napisem: Bądź dobrej myśli.

Uwaga:

  1. Wszyscy uczestnicy siedzą podczas spotkania w kręgu.
  2. Wychowawca klasy bierze udział we wszystkich zabawach.
  3. Po każdym zadaniu prowadzący dopytuje się, czy ktoś chciałby coś jeszcze powiedzieć, co było trudne, podkreśla wszystko, co łączy klasę.

Podczas zajęć panowała atmosfera zabawy, uczniowie chętnie brali udział w poszczególnych ćwiczeniach. W wypowiedziach końcowych (ćwiczenie 12) podkreślali, że zajęcia się im podobały, poznali imiona wszystkich kolegów i koleżanek z klasy, oceniali klasę jako zgraną, „fajną”.
Należy również podkreślić, że niniejsze spotkania pozwoliły mi , niejako „naturalnie” wejść w życie klasy, zaprezentować się pierwszoklasistom, a to z kolei procentuje naszymi dalszymi kontaktami (klasowymi, indywidualnymi).

źródło: pedagog.zsz.gostyn.com.pl