Niemowlęta lubią być kołysane, ponieważ to je uspokaja. W tej grze dziecko albo się odpręża, albo uczestniczy w szalonej zabawie wymagającej czujności. Wszystko zależy od jego decyzji.

Cele

  • Zaufanie do innych osób
  • Sprawianie innym przyjemności
  • Czekanie na swoją kolej
  • Zdobywanie siły
  • Stymulowanie układu przedsionkowego

Potrzebne przedmioty

  • Koc lub wytrzymały materiał

Jak się bawić

Dwoje dorosłych trzyma końce koca. Jedno dziecko kładzie się na nim. Dorośli podnoszą koc i powoli huśtają nim na boki. Niech pozostałe dzieci pomagają trzymać koc i kołysać nim. Wszyscy śpiewają kołysankę:

Aa, aa, aa, kotki dwa,

Szarobure obydwa,

Nic nie będą robiły,

Tylko ciebie bawiły.

Pod koniec kołysanki dorośli delikatnie opuszczają koc, aż dotknie podłogi. Teraz kolej ma inne dziecko.

Odmiany

  1. Jeżeli dziecko lubi niespodziewane ruchy, można kołysać je szybciej, potrząsając od czasu do czasu kocem. Sprawdźcie, jakie ruchy wywołają u dziecka salwy śmiechu, a jakie je uspokoją.
  2. Pozwól dwojgu dzieciom wejść razem do hamaka.
  3. Zamiast huśtać, podrzucajcie dziecko jak na trampolinie.
  4. Możecie razem z dzieckiem pohuśtać w hamaku misia lub inną zabawkę.

Czego dziecko się uczy

  • Dzieci, które zwykle są niespokojne, zdają sobie sprawę, jakie to uczucie, kiedy można się odprężyć.
  • Dzieci uczą się zaufania do innych ludzi. Widzą też, że zabawa w towarzystwie może być bardzo przyjemna.
  • Jeżeli pomagają w trzymaniu koca i kołysaniu innego dziecka, uświadamiają sobie, że są w stanie sprawiać innym przyjemność. Wzmacniają też swoje mięśnie (podobnie jak dorośli. Komu potrzebne podnoszenie ciężarów na siłowni?).
  • Zwykle dzieci przepychają się w kolejce do hamaka. Sytuacja ta sprzyja więc ćwiczeniu umiejętności czekania na swoją kolej. Mogą wtedy zrobić komuś przyjemność, pomagając w huśtaniu go na hamaku.

Modyfikacje

  • Dzieciom, które pomagają trzymać koc, przydadzą się wskazówki, jak nim kołysać, żeby było to doświadczenie miłe dla każdego.
  • Jeżeli dziecko czuje się niepewnie, leżąc w hamaku, pozwól mu w nim usiąść. Powoli kołyszcie kocem. Taki delikatny, rytmiczny ruch podziała kojąco w przeciwieństwie do szybkiego i nieregularnego huśtania, które pobudza układ nerwowy. Śpiewanie kołysanki pomoże nadać kołysaniu właściwe tempo.
  • Obserwuj reakcje dziecka. Od czasu do czasu zatrzymujcie hamak, żeby mogło zintegrować odczucia płynące z ucha wewnętrznego. Dziecko podreaktywne na bodźce przedsionkowe prawdopodobnie będzie domagać się szybkiego huśtania, ale później może się czuć przeciążone. Obserwując je, wyczujesz moment, kiedy należy przerywać zabawę, zanim do tego dojdzie (Sher, 2014).

źródło: B. Sher, Gry i zabawy we wczesnej interwencji…, Harmonia Universalis, Gdańsk 2014