Mówiąc „uczeń ze specjalnymi potrzebami” mamy na myśli ucznia z:

  • dysgrafią: trudności w opanowaniu kształtnego, czytelnego pisma o zadowalającym poziomie graficznym;
  • dysortografią: trudności w opanowaniu poprawnej pisowni, zgodnej z regułami ortograficznymi danego języka;
  • dysleksją: izolowane trudności w czytaniu, bez towarzyszących im innych zaburzeń rozwoju umiejętności szkolnych;
  • dyskalkulią: trudności w uczeniu się matematyki. Uczniowie z dyskalkulią nie są w stanie osiągnąć adekwatnego do swojego wieku rozwojowego poziomu biegłości w procesach matematycznych, pomimo iż mają iloraz inteligencji w normie, wychowują się w sprzyjających warunkach edukacyjnych, mają odpowiedni poziom motywacji do nauki i nie występują u nich żadne zaburzenia emocjonalne.

Języki obce

Symptomy i trudności

  • trudności z zapamiętywaniem słówek, struktur gramatycznych;
  • problemy z budowaniem wypowiedzi ustnych;
  • trudności z rozumieniem i zapamiętywaniem tekstu mówionego lub odtwarzanego;
  • problemy z odróżnianiem słów podobnie brzmiących;
  • błędy w pisaniu – trudności z odróżnianiem wyrazów podobnych, gubienie drobnych elementów graficznych, opuszczanie i przestawianie liter;
  • trudności z poprawnym pisaniem, pomimo dobrych wypowiedzi ustnych;
  • kłopoty z zapisem wyrazów w poprawnej formie gramatycznej;
  • gubienie podobnych elementów graficznych, opuszczanie i przestawianie liter;
  • kłopoty z zapisem wyrazów w poprawnej formie gramatycznej.

Wskazówki do pracy z uczniem

  • dawanie łatwiejszych zadań;
  • niewyrywanie do natychmiastowej odpowiedzi, więcej czasu na zastanowienie się i przypomnienie słówek, zwrotów;
  • dawanie więcej czasu na opanowanie określonego zestawu słówek;
  • w fazie prezentacji leksyki zwolnienie tempa wypowiadanych słów i zwrotów, a nawet wypowiadanie ich przesadnie poprawnie;
  • pozwolenie na korzystanie z dyktafonu podczas lekcji;
  • objaśnianie nowych wyrazów za pomocą polskiego odpowiednika, w formie: opisowej, podania synonimu, antonimu, obrazka, tworzenia związku z nowym wyrazem;
  • w zapamiętywaniu pisowni stosowanie literowania, pisania palcem na ławce, pisania ze zróżnicowaniem kolorystycznym liter;
  • przy odczytywaniu tekstu przez nauczyciela pozwalanie na korzystanie z podręcznika;
  • w nauczaniu gramatyki stosowanie algorytmów w postaci graficznej: wykresy, tabele, rysunki;
  • zestawianie zjawisk gramatycznych języka polskiego ze zjawiskami gramatycznymi charakterystycznymi dla języka obcego;
  • prowadzenie rozmówek na tematy dotyczące uczniów;
  • dawanie więcej czasu na wypowiedzi ustne i prace pisemne;
  • liberalne ocenianie poprawności ortograficznej i graficznej pisma;
  • docenianie wysiłku włożonego w opanowanie języka, kładzenie większego nacisku na wypowiedzi ustne.

źródło: K. Słupek, Uczniowie ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi…, Harmonia Universalis, Gdańsk 2018