Zespół Tourette’a

Zespół Tourette’a

Zespół Tourette’a jest wrodzonym zaburzeniem neurologicznym, które charakteryzuje się występowaniem licznych tików motorycznych i głosowych.
Zazwyczaj tiki przybierają łagodną postać, jednak w cięższych przypadkach symptomem choroby może być mimowolne przeklinanie lub wykonywanie nieprzyzwoitych gestów.

Nazwa zaburzenia pochodzi od nazwiska francuskiego neurologa i neuropsychiatry Gillesa de la Tourette’a,
który w roku 1885 w czasie swojej pracy w szpitalu Salpetriere w Paryżu opisał dziewięć przypadków tego zespołu.

Początkowo sądzono, że Zespół Tourette’a występuje bardzo rzadko. Obecnie wiadomo, że dotyka on 5 na każde 10 000 osób. Występuje we wszystkich kulturach oraz grupach etnicznych. Badania wskazują, że występuje on 3- 4 razy częściej wśród mężczyzn niż kobiet.

Jak pracować z uczniem z Syndromem Tourette’ a (TS)?

1. Miejsce w klasie :
– uczeń powinien siedzieć w pierwszych ławkach w bocznych rzędach;najlepiej przy drzwiach, ponieważ:
– klasa nie skupia wtedy uwagi na jego tikach,
– nauczyciel może poświęcić uczniowi więcej troski i pomóc mu w skoncentrowaniu uwagi na danym temacie,
– w razie nasilenia tików można szybciej wyjść na korytarz, żeby np. pospacerować,
– można pozwolić uczniowi wyjść z klasy 2-3 minuty przed dzwonkiem, by umożliwić mu spakowanie i ubranie się w szatni zanim tłok zacznie mu przeszkadzać.

2. Praca na lekcjach; informacje ogólne:
– powinien być zapewniony uczniowi spokojny, codzienny tok zajęć,
– można pozwolić uczniowi na większą swobodę ruchów np. ścieranie gumki czy ściskanie małej zabawki, która w okresach wymagających wzmożonej koncentracji pomoże dziecku skupić uwagę,
– uczeń powinien używać papieru z zaznaczonymi liniami, tak by każde działanie czy też notatkę można było łatwo utrzymać w odpowiedniej kolumnie czy linii,
– należy często zmieniać zadania,
– używać jasnych, prostych poleceń, nie więcej niż 1 lub 2 naraz oraz poprosić ucznia, aby je powtórzył,
– jako uzupełnienie poleceń pisemnych stosować polecenia ustne i pomoce wizualne,
– uczeń powinien mieć nielimitowany czas na kartkówki czy sprawdziany,
– nie należy karać uczniów za niestaranne pismo czy błędy ortograficzne.

A) PRACA NA PRZEDMIOTACH ŚCISŁYCH:
– należy dzielić zadania; dobrym sposobem jest dzielenie kartki na pół
i poproszenie ucznia o zgłoszenie się po wykonaniu jednego zadania,
następnie chwila przerwy i dopiero kolejne zadanie; pozwala to uczniowi na skupienie uwagi na jednym konkretnym zagadnieniu, przez wyodrębnienie go spośród innych, eliminuje tym samym dekoncentrację (por. ADHD)
– należy zadawać uczniowi co drugie zadanie na lekcji np. zad 1 ma kilka podpunktów to robimy a, c , e itd.; nie zniechęca to ucznia,
– należy zadawać krótsze i łatwe zadania domowe,
– należy dzielić zadania przewidziane na dłuższy czas np. zlecić uczniowi wykonanie I części w terminie 2 dni, a nie całości zadania w terminie 3 tygodni, ponieważ 3 tygodnie mogą się wydawać wiecznością; dzieci zapominają i zniechęcają się do dużej ilości zadań.

B) PRACA NA PRZEDMIOTACH HUMANISTYCZNYCH:
– uczniowie z ST mają trudności ze sporządzaniem notatek (tiki, problemy wizualno – przestrzenne), dlatego nauczyciel powinien wybrać
jednego zdolniejszego i odpowiedzialnego ucznia, który robiłby notatki przez kalkę lub kserował w szkole swoje notatki,
– podczas czytania tekstów uczeń może zaznaczać czytany wers zakładką, aby się nie zgubić,
– w czasie zadań klasowych (zwłaszcza w czasie wypracowań) nauczyciel może zapisywać wypowiedzi ucznia,
– należy skracać długość prac domowych.

C) ROZWIĄZYWANIE TESTÓW STANDARDOWYCH:
– wskazane jest przeprowadzanie testów w osobnych pomieszczeniach, gdyż stres nasila tiki,
– nie należy stosować ścisłych ram czasowych,
– należy pozwolić dziecku na częste przerwy, w czasie, których może wyjść z klasy, aby dać ujście swoim tikom,
– w testach wyboru, w których należy wpisać właściwe słowo, należy oznaczyć cyfrą każdą możliwą odpowiedź, tak by uczeń mógł wpisać cyfrę, która według niego odpowiada prawidłowej odpowiedzi,
– w testach, w których uczeń wypełnia kratki lub koloruje okienka należy dać mu linijkę, która pomoże mu poprowadzić linię poprzez stronę do wybranej odpowiedzi i zaznaczyć lub pokolorować właściwe okienko,
– w testach z tekstem na kilka linijek lub akapitów uczeń może mieć kłopoty ze skupieniem wzroku na danym fragmencie, dlatego można zastosować szablon z okienek, tak by widział dany fragment, nad którym pracuje; zmniejsza to dekoncentrację (por. ADHD), w miarę rozwiązywania poszczególnych zadań, uczeń przesuwa szablon z okienek w dół.

NIEZALEŻNIE OD MIEJSCA, CZASU I PRZESTRZENI
NALEŻY DZIECKU Z SYNDROMEM TOURETTE’A
ZAPEWNIĆ POCZUCIE BEZPIECZEŃSTWA!

Więcej informacji można znaleźć na stronie: www.tourette.pl

źródło: zsoi2.kraków.pl